طنزومه

اشعار طنز مهدی دانش (ترک میرزا).............یک در میان-جمعه ها- به روز می شود

نشد که نشد!

چهره سینما نشد بشوم!                         گلزن پاطلا نشد بشوم!

سالها زیر دوش نعره زدم                 اندکی خوش صدا نشد بشوم!

با سر و روی خویش ور رفتم              خوشگل و دلربا نشد بشوم!

پسر مش غلام بقالم                             پسر کدخدا نشد بشوم!

شوفری هم برای خود شغل است       چه کنم؟ ناخدا نشد بشوم!

طبق رویا و ایده آل خودم                       قاطی مرغها نشد بشوم!

قسمتم اقدس است، می دانم           شوهر گل نسا نشد بشوم!

طبق انشای کودکی هایم                  کاره ای در فضا نشد بشوم!

آرزویم نجات دنیا بود                           مال این حرفها نشد بشوم!

مثل برخی بدون خواندن درس                صاحب دکترا نشد بشوم!

دور افراد خاص چرخیدم                      با کسی آشنا نشد بشوم!

سر هر سفره عده ای جمعند              داخل جمع جا نشد بشوم!

رویم از سنگ پای قزوین نیست            آدمم، سنگ پا نشد بشوم!

هر چه با روزگار جنگیدم                      از گزندش رها نشد بشوم!

توی لاک خودم گذشت عمرم            مثل یک غنچه وا نشد بشوم!

با وجود نبوغ و استعداد                         خارج از انزوا نشد بشوم!

اعتنایی به من زمانه نکرد                          قابل اعتنا نشد بشوم!

مثل رازی به سینه دهرم                        عاقبت برملا نشد بشوم!

شد فنا عمر و یک دم آسوده                       از دیار فنا نشد بشوم!

زور خود را زدم ولی افسوس                جز همین بینوا نشد بشوم!

شاعر دوستان واقوامم                         شاعر نسلها نشد بشوم!

راضی ام با رضای حضرت دوست      گر چه شخصا رضا نشد بشوم!

 

                                                                                             عرایض:  

به خاطر حضور ضایعم در قندپهلو از علاقمندان طنز و دوستان خودم عذرخواهی میکنم!

دوستانی که برای پست قبلی کامنت گذاشتند، می توانند پاسخ ترک میرزا را زیر کامنتشان بخوانند. پیامکی ها هم که پاسخ دندان شکن را قبلا از میرزا دریافت کرده اند!

پس تا بعدبای بای

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ٢:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۳/٢/۱٠
تگ ها : شعر طنز

بازگشت ترک میرزا

سلام بر همه ی دوستان

یک سال و نیم مثل برق و باد گذشت!

 

پیش درآمد:

یارب مددی که مرد میدان بشوم

راننده ی یک تن از وزیران بشوم

دلال فروش نفت ایران بشوم

در ترکیه همسر سبیل جان بشوم!

 

عجیبه چیزی که برای ما رویا است، برای بعضی ها خاطره شده!

اما به قول معروف بریم سر اصل مطلب:

 

تار است شبم به قول معروف

                           در تاب و تبم به قول معروف

از جان من ای فلک چه خواهی؟

                           آمد به لبم به قول معروف!

یک شاعر سر به زیر هستم

                              اهل ادبم به قول معروف

دستم نشده به هیچ جا بند

                          خیلی عقبم به قول معروف

در فن ریا و چاپلوسی

                          از بیخ عربم به قول معروف!

تا خرخره می خورند و کردند

                           منع از رطبم به قول معروف

زن نیز مرا نموده تحریم

                            فعلا عزبم به قول معروف!

بدبختی اگر دهد مجالی

                             اهل طربم به قول معروف

تا مست خوشی شدم، زمانه

                       شد محتسبم به قول معروف

از این همه بدبیاری خویش

                          اندر عجبم به قول معروف!

ترسم که کند زمانه آخر

                           دنیا طلبم به قول معروف

عید آمد و یک قران ندارم

                         ای وای ببم! به قول معروف

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۱٠:٥٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/۱٠/۱٦

مناجات

الهی تو ما را هدایت بفرما

                  سپس آنچه خواهیم عنایت بفرما

الهی نداریم عادت به طاعت

                    به عصیان ما مردم عادت بفرما

تو هر لحظه ناظر بر اعمال مایی

                        به وقت گناه استراحت بفرما

بیا کم کن از شعله های جهنم

                      انرژی گران شد، قناعت بفرما

رعایت نکردیم حق تو، اما

                        ضعیفیم، ما را رعایت بفرما

کسی را که با خلق بد تا نکرده

                      بیامرز و مشمول رحمت بفرما

ولی زورگویان و گردنکشان را

                           به قعر جهنم حوالت بفرما

به دزدان میلیاردی مال مردم

                          عذاب دو عالم زیادت بفرما

همانها که غرق گناهند و غفلت

                 چو قارونشان غرق حسرت بفرما

اساتید درس دروغ و ریا را

                       برای همه درس عبرت بفرما

جوانان دل پاک این سرزمین را

                        ز دام شیاطین حفاظت بفرما

بشر را به آدم شدن مفتخر کن

                   زمین را تو پاک از خریت بفرما

ز هر ظالمی داد مظلوم بستان

                     مرا هم به همسر مسلط! بفرما

سخاوت برازنده تو است، یارب!

                     به این بینوا هم سخاوت بفرما

سر کیسه را شل کن از روی احسان

                     مرا صاحب مال و ثروت بفرما

دلم سیر شد از تماشای دنیا

                     سر خوان مرا نیز دعوت بفرما

محبت گل از خار می سازد، آری

                    به این عبد خوارت محبت بفرما

ز حکمت بسی در به رویم ببستی

                       به رحمت تلافی حکمت بفرما

به دلخستگان قلیلی که داری

                        دل خسته ام را طبابت بفرما

به شدت رحیمی، به شدت کریمی

                   به شدت مرا غرق رحمت بفرما!

دعای نهانم زیاد است در دل

                        که قاطی اینها اجابت بفرما!

×××××××××××××××××××××××××

سلام بر همه دوستان. ببخشید که یک سال گذشت!بای بای

 آپ جدید آخر خرداد اگر زنده باشم!

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۱۱:۳٠ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۱٥

در باب اقتصاد

کو راه فرار اقتصادی                                  از زیر فشار اقتصادی

یک گردن خرد و خسته دارم                       با این همه بار اقتصادی

در بدو جوانی از من زار                            در رفته زوار اقتصادی

فریاد ز قبض و قسط و موجر                  دل! ای لت و پار اقتصادی

تا قبض رسد به دستمَ، انگار                          نیشم زده مار اقتصادی!

تنها نه منم چنین گرفتار                             خیل است خمار اقتصادی

از پیر و جوانمان در آورد                               اقساط دمار اقتصادی

این زندگی دو روزه ما را                            آویخت به دار اقتصادی

اهل ادب و هنر همیشه                                 ماند به حصار اقتصادی

ماندم که چه بی بخارهایی                                 دارند بخار اقتصادی

ای مطرب عشق، عشق کافی است                  بنواز سه تار اقتصادی!

بیکار نمان، بیا و بگذار                                   ما را سر کار اقتصادی

با وعده بیا که کرده عادت                             گوشم به شعار اقتصادی

یارب چه شد آن هزار میلیارد                    در گرد و غبار اقتصادی؟!

به به که فلک چه ماستهایی                              دارد به تغار اقتصادی

عرض ادب و سلام داریم                             ای یکه سوار اقتصادی!

مثل زن حامله عزیزان                                       دارند ویار اقتصادی

در مکتب روزگار خواندم                                درس بسیار اقتصادی

بابای کسی که آب و نان داد                               او دارد انار اقتصادی

در نزد خدا فقط مساوی است                             دارا و ندار اقتصادی

حتی شده عشق و عاشقی هم                          یک جور قمار اقتصادی

...کافی است جناب ترک میرزا                   این داد و هوار اقتصادی!

 

بای بای با عرض سلام مجدد! شرمنده ام. گرفتار بودم. همین!

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ٩:۱۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/٤/٢۱
تگ ها :

 

کم به غبغب باد بگذار ای فلک!

خاطرم آزاد بگذار ای فلک!

از صدای ناله ام گوشت پر است

یک نوار شاد بگذار ای فلک!

 

نوروز باستان بر دوستان مبارک بادبای بای

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۱:۳٩ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱٢/٢۸

خواستگاری شاعرانه!

الهی که بخت تو را وا کنم      

                                  تو را توی بخت خودم جا کنم

خودم را که عمری است گم کرده ام

                                       خوشا در نگاه توپیدا کنم

دلم را به دست تو یاغی دهم

                               خودم را به دست تو رسوا کنم!

عروس تک خاندانم شوی

                                   تو را مثل غنچه شکوفا کنم

خودت مادر بچه هایم شوی

                                      خودم را کنار تو بابا کنم!

«من» از دست تنهایی آزرده ام

                              بیا با «تو» ایجاد یک «ما» کنم

شروطت قبول است و حرفت سند

                                     سند را بیاور که امضا کنم

دو چیز است کمبود من: عشق تو

                                    و آهی که با ناله سودا کنم!

مبادا تصور کنی قادرم

                                   تو را صاحب باغ و ویلا کنم

ولی می توانم به اعجاز شعر

                                      تو را ساکن کاخ رویا کنم

الهی تو سارای من باشی و

                                  خودم را به این حیله دارا کنم

نبین ظاهرم را، مجالی بده

                                   که خود را برای تو معنا کنم

نبین ظاهر تق و لق مرا

                                   من آنم که با شعر غوغا کنم

بیا بعد از این نان شاعر بخور

                                    که تا چاقی ات را مداوا کنم

به یک گونی پر شبیهی گلم!

                                         بیا هیکلت را مقوا کنم

خودم حسن یوسف ندارم، ولی

                                     تو را می توانم زلیخا کنم!

در باغ سبزی نشانم بده

                                       که باغ دلت را مصفا کنم

بیا جای دریای پول و رفاه

                                    تو را غرق اشعار زیبا کنم!

                **************************

 درباره گلریزان: با تشکر مجدد از همه دوستانی که در این امر خدا پسندانه حقیر را همراهی کردند، از آنجایی که برخی عزیزان علیرغم قول مساعد هنوز اقدامی نکرده اند، گلریزان کماکان ادامه دارد. امیدوارم این دسته از دوستان اگر هنوز سر حرفشان هستند، کمکهایشان را هر چه سریعتر ارسال کنند. تازه واردها هم در جریان باشند که در این وبلاگ گلریزانی برای پنج خواهر یتیم اهوازی به پا کرده ایم. اگر توانایی کمک رساندن به این خانواده نیازمند را دارند، پست قبلی را مطالعه کنند.   

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ٧:٠۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۱۱/٢٠

رفت!

دیده عشاق را تر کرد و رفت            

                          با گل عشقی که پرپر کرد و رفت

با گل عشقی که پرپر کرد و رفت             

                              دیده عشاق را تر کرد و رفت

خاطرش را بی خودی می خواستم          

                             خاطرم را او مکدر کرد و رفت

در دلم صد آرزو رویانده بود             

                          در دلم صد بار خنجر کرد و رفت

«عشق در دل ماند ویار از دست رفت»

                          چرخ دل را یار پنچر کرد و رفت!

گفتمش:بی تو خودم را می کشم!        

                         بی وفا را بین که باور کرد و رفت

مغزم از غم گر گرفت، انگار یار            

                            کله ام را در سماور کرد و رفت

داشت خرهای زیادی زیر سر              

                         چند روزی هم مرا خر کرد و رفت

آنچه با پیمان و کیوان کرده بود          

                        با من و سام و غضنفر کرد و رفت

صد خر از هجرانش عرعر می کنند!    

                       او خر خود یافت، عرعر کرد و رفت

در دلش بود اشتیاق امر خیر              

                         چند سالی در محل شر کرد و رفت

رفت تا یک جای دیگر پس دهد             

                           درسهایی را که ازبر کرد و رفت

مانتوی کوتاه خود را جا گذاشت             

                           چادری گلدار بر سر کرد و رفت

خان بابای شوفرش بیچاره شد           

                        شصت کارتن بار خاور کرد و رفت

روز بعد از باب ختم غائله                

                        یک سلامی هم به مادر کرد و رفت

درد خود را با که گویم دوستان؟!          

                          دختر همسایه شوهر کرد و رفت!

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۱:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۱٠/٥

اندر احوالات

هر که آمد حق ما رندانه خورد

                                 آشنا راحت تر از بیگانه خورد

گر غریبه اندکی محتاط بود

                                      آشنا، اما طلبکارانه خورد

غیر از کمرویی من شد غیور

                             یار از خوش خلقی ام یارانه خورد

چانه اش کج شد ز بس گفت از مرام

                           آن که مشت محکمش بر چانه خورد

توی جیبم رفت دست دیگرش

                         آن که یک دستش به روی شانه خورد

خیری از عشق و جوانی هم ندید

                                داغ هجران بر دل دیوانه خورد

بمب عشقی منفجر شد در دلم

                               ترکشی از آن به بالاخانه خورد!

من که سر تر بودم از میرزا رسول

                                  واقعا" حق مرا ریحانه خورد!

بند بندم را فشار زندگی

                                  گاه لپ لپ،گاه دانه دانه خورد

کو پس اندازی پس از عمری تلاش

                                  بر تلاشم مهر مذبوحانه خورد

قطره قطره جمع شد، دریا نشد!

                                ما درآوردیم و صاحبخانه خورد

قطره قطره آب گشتم همچو شمع

                              بس که مغزم را زنم پروانه خورد

شد ز صاحبخانه بی انصاف تر

                         چون که او ماهانه، این روزانه خورد

زندگی جنگ است، آری فرت و فرت

                                  زیر گوشم سیلی جانانه خورد

دل در این میدان سخت روزگار                         

                            ضربه هایی سخت و نامردانه خورد

ضربه های سخت را از من فقط

                                  آن حریف بازی رایانه خورد!

واقعیت را دلم چون تلخ دید

                                گول شیرین بودن افسانه خورد!

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۸/٢٩

احوالات شاعر!

باغبان دیگرانم همچنان                فکر باغی در جنانم همچنان

دوستدار صدق و ایثار و وفا          خصم تزویر و چاخانم همچنان

ساده و بی غل و غش و بی ریا       سربه زیر و بی زبانم همچنان

قدر یک دانه نخود هم فرق نیست          بین پیدا و نهانم همچنان

آنچه می خواهد زمانه نیستم          آن چه می باید، همانم همچنان

گر تو گم کردی خودت را ای رفیق!       من فلان بن فلانم همچنان

آن چنان که بوده ام در کودکی             پیرم، اما آنچنانم همچنان

گرچه بس نامهربانی دیده ام              با رفیقان مهربانم همچنان

دوستی کالای ارزانی شده             بنده در خواب گرانم همچنان!

گرده ام سکوی پرتاب همه               دوستان را نردبانم همچنان

یک ستاره از لحاظ ملک و مال       نیست در هفت آسمانم همچنان

اهل فرصت برج سازی می کنند        من پی یک لقمه نانم همچنان

مالک متری زمین هم نیستم             مانده تر از رفتگانم همچنان

دسترنجم مال صاحبخانه ها است         مرغکی بی آشیانم همچنان

زورقی در دست طوفان مانده ام!         کلبه ای بی مبلمانم همچنان

با وجود این همه فکر و خیال           صاحب طبعی روانم همچنان

زندگانی گرچه پیرم کرده است             شاعر نسل جوانم همچنان

نیستم زیر بلیط هیچ کس                تا خر خود را برانم همچنان

نان بازوی خودم را می خورم          مخلص روزی رسانم همچنان!

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۱:٥٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۸

تذکرات!

مواظب باش نانت را نگیرند

                         دکانداران دکانت را نگیرند

ترقی کرده ای نسبت به سابق

                         حسودان نردبانت را نگیرند

نکن بیکاره ها را دور خود جمع

                         بران تا راندمانت را نگیرند

گریزان باش از دودی جماعت

                        به دودی دودمانت را نگیرند

همه ازدم دلی در سینه دارند

                         برادر! دلستانت را نگیرند!

نشو غافل ز نور دیدگانت

                          که نور دیدگانت را نگیرند

کشیده قد و میلش با چمن هست

                     عمو! سرو چمانت را نگیرند؟!

حواست با در و همسایه باشد

                      عزب ها عمه جانت را نگیرند

نکن بپای طفلت عمه ات را

                       که دزدان پاسبانت را نگیرند!

پر از ارابه مرگ است جاده

                       مواظب باش جانت را نگیرند

نشو چاپلوس ماکسیما سواران

                          که بنزین ژیانت را نگیرند

به زور بازوانت فخر مفروش

                         که زور بازوانت را نگیرند

تو هتاکی نکن تا در جوابش

                           سراغ رفتگانت را نگیرند

نلرزان آشیان دیگران را

                        که در خلد آشیانت را نگیرند

نکن دل را مکان امن شیطان

                       که در جنت مکانت را نگیرند

اگر در این جهان چیزی نداری

                          اقلا" آن جهانت را نگیرند

بچسب آری به بهمان و فلانت

                        که بهمان و فلانت را نگیرند

به جایی می رسی در طنز «دانش»

                        اگر طبع روانت را نگیرند!

            

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۸:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٧/٩

در باب عشق و جوانی

به کنج سینه منزل کردی ای دوست

                            دلم را رهن کامل کردی ای دوست

دلم مستغرق دریای غم بود

                            مرا مهمان ساحل کردی ای دوست

به بام دل نشستی چون کبوتر

                          شدی لیلا دل ای دل کردی ای دوست

مریض عشق شد دل  تا تو را دید

                          شفایش را تو عاجل کردی ای دوست

شدی آن نیمه گم گشته من

                              مرا انسان کامل کردی ای دوست

هزاران آفرین بر خالق عشق

                       ز محصولی که حاصل کردی ای دوست

نظر پوشیدی از بنز رقیبان

                            ژیانم را تو محمل کردی ای دوست

ز مرغ و ماهی و میگو گذشتی

                              قناعت بر فلافل کردی ای دوست

گدا بودم ولی با لطف بابات

                          مرا پولدار و شاغل کردی ای دوست

جوان مفلسی را اول راه

                               به فتح قله نائل کردی ای دوست

مرا کس داخل آدم نمی دید

                           ولی با زور داخل کردی ای دوست!

                          *************

چنان هوش از سر من رفته، انگار

                           که عقلم را تو زائل کردی ای دوست

«شتر در خواب بیند پنبه دانه»

                         چرا رفتی مرا ول کردی ای دوست؟!

یک توضیح: بابت این یکی دو هفته تاخیر شرمنده دوستانی هستم که به این وبلاگ قدم رنجه نموده و دست خالی برگشته اند.البته قبلا" نوشته بودم که آدم منظمی نیستم! اما جا دارد از آنهایی که باور نکرده بودند عذرخواهی کنم!

پست آینده جمعه ٩ مهر ماه تقدیم دوستان خواهد شدبای بای

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۸:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٢۸

رباعیات رمضانیه (3)

 

ترک عادت

تا ظهر ز ترک عادت آزار کشید

فریاد سر رفیق و همکار کشید

یادی ز ثواب و جنت و حوری کرد

از خیر همه گذشت و سیگار کشید!

********************

دعای دم افطار

یارب ز کرم جزای نیکی بفرست

ماشین و آپارتمان شیکی بفرست

من میل به تک خوری ندارم، لطفا"

از این دم بخت ها شریکی بفرست!

*********************

دلیل احسان

از مال گذشت بهر عقبای خودش

نگذشت ولی ز مهر و امضای خودش

خشنودی خالق است مقصود، ولی

خشنودی خلق هم سر جای خودش!

********************

افطاری

من در ره قرب دوست خست نکنم

از مردم تنگ چشم دعوت نکنم

افطاری خود به اغنیاء خواهم داد

تا خلق فقیر را بد عادت نکنم!

********************

نیایش

یارب ز کرم عبادتم را بپذیر

"یومیه" و "وتر" و "وحشت"م را بپذیر

گر از همه خالصانه تر می خواهی

این چند نماز "حاجت"م را بپذیر!

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ٥:٤٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٦/٥

رباعیات رمضانیه (2)

 

قندی، عسلی، آب نباتی گل من!

چون آب تو مایه حیاتی گل من

نزدیک نیا، اگر چه دلتنگ تو ام

شک نیست که جزو مبطلاتی گل من!

****************************

در روز خوشی خیالمان راحت بود

سختی که رسید، کارمان طاعت بود

یارب بپذیر طاعت ما، هرچند

"یومیه" ما هم از سر "حاجت" بود!

**************************

جرم است اگر به روزه خواری بکنیم

خوب است ولی به روزه داری بکنیم

فعلا مد روز ما "تظاهر" شده است

تا از سر صدق پاچه خواری بکنیم!

*************************

گفتند ز غیر حق بریدی یا شیخ!

شش دانگ بهشت را خریدی یا شیخ

دیدیم سحر که رنگ و روی تو پرید

در کشف و شهود خود چه دیدی یا شیخ؟!

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ٤:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/٢٩

رباعیات رمضانیه!

حلول ماه مبارک رمضان بر شما مبارک باد.

خداوند در روزهای این ماه لذات حلال مادی را بر بندگان مومنش حرام کرده است تا تمرینی باشد برای باقی ایام سال

هر روز این ماه شریف نمادی از عمر ما انسانها است:خویشتن داری و رعایت تقوای الهی تا رسیدن موعد گشایش و برخورداری یا ضعف و زبونی در مقابل نفس و بی قیدی و در نهایت افسوس فرصت از دست رفته

در آخر کار گروهی سربلندند و گروهی سرافکنده. هرکه دامن "صبر" را گرفت و به خدا پناه برد، برد و هرکه در برابر تمایلات نفسانی تسلیم شد و خود را باخت، باخت.
برای همه دوستان گلم آرزوی توفیق دارم و التماس دعا

این هم چند رباعی طنز مناسب با حال و هوای این ایام تقدیم به شما

ان شاالله اگر عمری باقی بود هفته بعد چند رباعی دیگر تقدیمتان خواهم کرد.

*********************************************

یاران من دلشکسته را شاد کنید

خیک من و عقبای خود آباد کنید

هنگام سحر دعایتان خواهم کرد

گر موقع افطار مرا یاد کنید!

************************

افطار شد و ز قحطی آزاد شدیم

مشغول برنج و مرغ و سالاد شدیم

در اول ماه شصت کیلو بودیم

تا عید سعید فطر هشتاد شدیم!

*************************

آن روز که تا غروب صابر ماندیم

هی ساعت خود بدیده،سر جنباندیم

افطار رسید و پای L C D مان

بنشسته و تا خود سحر لمباندیم!

**************************  

در خانه ما که نذر و خیراتی هست

افطاری و یادبود امواتی هست

از بهر ثواب آخرت می باشد

شش ماه دگر هم انتخاباتی هست!

***************************

یک عمر اگر خدا خدا می کردیم

اندر طلب نان و نوا می کردیم

یارب همه گناه هامان به کنار

بگذر ز عبادتی که ما می کردیم!

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۱٢:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/٢٢

عشقولانه ها

یک توضیح:

جهت رفاه حال علاقمندان به طنز این وبلاگ هر هفته-جمعه ها-به روز خواهد!

(از خدا که پنهان نیست، از شما پنهان کنم که چی بشه؟! هیچ وقت آدم منظمی نبوده ام. اما سعی خودم را می کنم تا بدقول نباشم!)

***************************************************

ابروی کمان و چشم نازی داری

لبخند ملیح و دلنوازی داری

ای کاش که مادرم پسندت می کرد

حیف از تو که روده درازی داری!

************************

یک عمر اسیر مادرت خواهد شد

آزرده ز نیش خواهرت خواهد شد

هرچند نهایتا" خرت خواهد شد

بیچاره کسی که شوهرت خواهد شد!

*****************************

دانم که به عشق مبتلایی دل من

تو دشمن خواب و اشتهایی دل من

پر فیس و افاده است و مالی هم نیست

تو آخر بد سلیقه هایی دل من!

************************

من بودم و صد بهانه بابایش

شد سیبل دلم نشانه بابایش

آن تیر خلاص آرزوهایم بود

مشتی که زدم به چانه بابایش!

*************************

با اینکه مرا کباب کردی رفتی

احوال مرا خراب کردی رفتی

مهریه کلان و شوهرت زندان است

ممنون توام، ثواب کردی رفتی!

************************

ردت بکنم مهریه ات را بدهم؟

یا زیر کنم تا دیه ات را بدهم؟!

لعنت به دل سیاه شیطان برگرد!

بهتر که همان شهریه ات را بدهم!

**************************

مغبون شده است و در پی جبران است

فکر دم و دستگاه خسرو خان است

خواباند صدای تیشه ها را شیرین

فرهاد سر مهریه در زندان است!

*************************

بود اهل بگو بخند شوهر خاله

شیرین و یه حبه قند شوهر خاله

افسوس که از لقاش محروم شدیم

شد زیر سرش بلند شوهر خاله!

 

  
نویسنده : مهدی دانش ; ساعت ۱٢:٠٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۱٥

← صفحه بعد